nr. 52-54

Huidige bewoners [peildatum: 2004]:

Ad van Lith, 55 jaar werkzaam in het basisonderwijs als interne begeleider
Cecil Heurman, 52 jaar, docente verpleegkunde
Nina van Lith, student in Amsterdam
Jelle en Jeroen van Lith, allebei 14 jaar en scholier.

1981

Eindelijk een eigen plek. Weg van te kleine kamers en veel te dure etages.

Het was de tijd van de Pierson. We waren erg blij om met vier mensen, we vormden een maatschap om een huis te kunnen kopen. Ad en ik gingen in het benedenhuis wonen en Nelleke en Fred kregen het bovenhuis. Samen een wasmachine en elke dag samen koken.

Natuurlijk moest er heel veel worden verbouwd. Ons benedenhuis had alleen koud water, er was geen geiser en geen douche. De douche werd naast de W.C. gemaakt.

1983

Onze dochter Nina werd geboren. Jammer dat er in de straat nog zo weinig kleine kinderen woonden toen. Ik leerde Marianne, Bo en Lina kennen. De straat begon voor ons belangrijker te worden. Het was me wel opgevallen dat naarmate mijn buik dikker werd, meer mensen me begroetten. Door Nina leerde ik ook ‘meneer Trixie’( meneer John) kennen. Hij wandelde regelmatig in de straat en hield me op de hoogte van het wel en wee van zijn hondje Trixie.

Rond 1985 woonden er steeds meer jonge mensen in de straat.

1989

We krijgen een tweeling. Hoe moet dat nu in een huis met maar twee kleine slaapkamertjes. Wij, maar ook Nelleke willen niet weg uit de Gorisstraat. Uiteindelijk besluit Nel om naar de Lindenholt te gaan en kunnen wij het hele huis kopen. Ook al wonen we een jaartje met ons vijven in het kleine benedenhuis, en moeten we weer heel veel verbouwen. Inmiddels wonen er steeds meer kinderen in de straat. We komen bij elkaar op de verjaardag en leren steeds meer mensen kennen.

De gemeente deed aanvankelijk wel moeilijk omdat wij van twee huizen een huis wilden maken. We onttrokken immers een woning aan het woningbestand. Een ander argument was dat we in de voorkamer best een slaapkamer konden maken; dan hadden we toch ook drie slaapkamers. De tweeling gaf de doorslag. De ambtenaar vond het geweldig dat we een tweeling kregen en dacht dat er misschien nog wel meer zouden komen!

Aan de rechterkant van ons wonen Jeroen en Paula. Zij zijn een jaartje later gekomen.

We hebben aan de linkerkant heel veel verschillende buren gehad. Eerst nog een echt gezin, maar die hebben het huis al snel verkocht.
Daarna kamen er 3 mannen, met elk een eigen verdieping. Daarna is het huis weer gesplitst in een boven en benedenhuis.
Jo heeft het beneden prachtig verbouwd.
Het benedenhuis heeft veel bewoners c.q. stelletjes gekend. Steeds speelde zich bij hen min of meer een zelfde proces af:
“Helemaal blij, fantastisch huis, beetje verbouwen, kindje en dan wordt het te klein, we verhuizen.”
Na Jo kwamen Lisette en Paul, toen H.J. en Elke, daarna Rico en Esther.
-“En Martijn, heb je al een vriendinnetje?”

We wonen hier dus al heel lang en hopen er nog heel lang te blijven wonen.

Cecil

Gorisstraat 54